Bölgemizde tırmanan savaş gerilimi ve karşılıklı askeri tehditler, halkların yaşam hakkını ve bölgesel barışı ciddi biçimde tehdit etmektedir.
Iran ile ABD ve Israil arasında yükselen askeri ve siyasi gerilim; yalnızca devletler arası bir kriz değildir. Bu tablo, milyonlarca insan için belirsizlik, korku ve yıkım anlamına gelmektedir.
Tarih göstermiştir ki savaşların kazananı yoktur.
Kaybeden her zaman halklar olur.
En ağır bedeli ise kadınlar ve çocuklar öder.
Savaş; Sivillerin yaşam hakkının tehdit edilmesi, zorunlu göçlerin artması, yoksulluğun derinleşmesi, eğitim ve sağlık hizmetlerinin çökmesi, kadına yönelik şiddetin ve istismarın artması demektir.
Savaş ortamlarında sosyal devlet mekanizmaları zayıflar, hukuki güvenceler askıya alınır, demokratik haklar daralır. Kadınlar hem ekonomik hem de toplumsal açıdan daha kırılgan hale gelir. Bakım yükü artar, güvencesiz çalışma yaygınlaşır, yaşam alanları daralır.
Silahlanmaya ayrılan bütçeler büyürken; eğitim, sağlık ve sosyal hizmetler geri plana itilir. Oysa halkların ihtiyacı daha fazla silah değil, daha fazla adalet ve daha fazla barıştır.
Bizler açıkça ifade ediyor ve biliyoruz ki:
Savaş politikaları bölgeyi daha güvenli hale getirmez.
Askeri gerilimler, halkları korumaz.
Şiddet, yeni şiddetler üretir.
Uluslararası hukuk ve diplomasi mekanizmaları devreye sokulmalı; gerilim dili terk edilmelidir. Sorunların çözümü askeri müdahalede değil, diyalog ve barış zeminindedir.
Toplum olarak barışı savunmak bir tercih değil, insani bir sorumluluktur.
Kadınların, çocukların ve sivillerin yaşam hakkı hiçbir jeopolitik hesabın parçası olamaz.
Bölgemizde ve dünyada kalıcı barışın sağlanması için; savaş politikalarına karşı ses vermeli ve sesimizi yükseltmeye devam etmeliyiz.
Şimdi hemen barış demeliyiz.
Bilinen gerçek şu ki en kötü barış, en iyi savaştan çok daha iyidir.
Çünkü yaşam hakkı tartışılamaz.
Yorumlar kapalı.